 |
| Joseph Sudek, “Praag”, ca. 1945-46 |
Als jullie niet eens zonder ruzie in één huis kunnen wonen, hoe kan er dan ook wereldvrede komen, verzuchtte ik tegen een cliënte die me ooit vertelde pacifistisch te zijn, lid was geweest van PAX Christi, maar thuis weer grote heibel had gehad met haar man. Met verlies van controle. En we maakte nieuwe afspraken, voor wanneer het pannetje weer begint te borrelen. Omdat de controle weer teruggepakt moest worden.
Steeds vaker zie ik eenvoudige psychologische processen binnen menselijke verhoudingen terug op het wereldtoneel. Waarom ook niet daar. Ik denk aan de gouden muur van Mulisch. Erachter is het een zootje, vol met persoonlijke overwegingen en belangen. Met gezonde gedachtes, soms, en minder gezonde, tegenwoordig steeds vaker. Er mag soms wel wat bijgestuurd worden. Wereldleiders laten zich niet bijsturen. Wereldleiders vinden dat er niks mis is met ze. Wereldleiders willen nooit praten met een psycholoog. Dat is nog het meeste wat me beangstigd.
