Ik zag in mijn werk een man die ooit een ernstige misdaad had begaan. Nette man, walgelijke dingen.
En toch moet ik proberen te begrijpen.
Bij Nabokov lees ik: “<…> en opeens werden mijn zinnen door een mysterieuze verandering bevangen. Ik kwam op een bestaansvlak war niets er toe deed, behalve het genotsaftreksel in mijn lichaam. <…> Ik stond boven de beproevingen de bespotting, buiten de mogelijkheden der vergelding”.
Dat komt dichtbij. Het beest is nooit weggeweest.
Ik zie in mijn werk met regelmaat de slachtoffers. Dan kom je ook dichtbij.
Je kunt altijd maar van één kant tegelijk begrijpen. Het leven is niet eenvoudig.
