 |
| Paul Chocarne-Moreau, “Blik over de Seine”, 1884 |
Op een keer had ze een droom. Ze lag onder de grond, al wat van haar restte waren haar linkerzijde en schouder en haar rechtervoet. Uit haar linkertepel groeide een pluk gras, en boven de grond werd gezongen. ‘Zwarte ogen en blanke borst’ en ‘Masja mag niet voorbij het riviertje komen’.
Ik doe niks als herlezen de laatste tijd. Ik herlees weer Dokter Zjivago.
Toen ik pas getrouwd was keek ik met mijn vrouw naar de dilemma’s, met Omar Sharif als Zjivago. De hele film hoopte ik dat hij Lara zou krijgen. Na afloop begreep ik dat mijn vrouw steeds hoopte dat hij bij Tonja zou blijven. En zo begreep ik steeds beter dat iedereen een andere bril heeft.
Het boek vraagt weer een andere bril en leest als een gedicht.
‘Masja mag niet voorbij het riviertje komen’.
