Het is wennen, maar toch... Kunst maken met AI.
Wat is kunst?
Een kunstenaar laat iets zien van zichzelf, iets wat de kern van zijn zijn bepaalt, een stukje ík dat wordt herkend wordt door een ander, iets wat de ander op zijn beurt helpt met de zoektocht naar zichzelf.
Zo ongeveer heb ik het al eens gedefinieerd. Als een vorm van communicatie.
En als er niemand is om mee te communiceren? Laat het dan maar doorgaan voor zelftherapie. Iedereen geneest zichzelf. Of niet natuurlijk.
Ik vind dat ik het goed gedaan heb. Klopje op mijn schouder. Met aanvankelijk niet meer richting als strand en impressionisme. Een uniek schilderij. Als ik er met AI op terug zoek zegt-i dat het van Edward Henry Potthast is, die ik ooit op Wikipedia heb gezet. Dat dan weer wel. Maar uniciteit is niet waar het om gaat. Vaardigheid ook niet persé. Niet voor nu! Het gaat erom dat ík het gecreëerd heb. En dat ík de verbinding zoek. Zonder te weten of ik die vind.
Ik zie het ook in mijn werk.
Een ontwikkeld mens wil creëren. Zich uitdrukken naar de ander en daarin erkend worden. Anders is het allemaal voor niks geweest.
