Soms mis ik de regen
Die tikt op mijn hart
De zwellende regen
En het leed van de ander
Die het het doet
of werd aangedaan
Mensen douchen,
maken een ontbijt
In hun auto’s
snel weer naar het werk
En ik zit hier maar
een gedichtje te schrijven
In het doelloos ongerichte
Mijn gedachten laten gaan
Wordt het lichter als de zon schijnt
Begin ik toch weer wat te leven
Toch weer denken wat ik aandoe
Wat ik zal eten voor ontbijt
En uiteindelijk
toch maar weer
opgestaan.
