![]() |
| Camille Pissarro, “Le parc aux Charettes, Pontoise”, 1878 |
Ik heb een dik boek aangeschaft van Romain Rolland, Nobelprijswinnaar voor de literatuur in 1915, van wie ik nog nooit iets heb gelezen: “Jean Christophe, deel 1 Dageraad”. Er is nog zoveel te ontdekken. Liefst 628 bladzijdes en dan volgen er nog twee delen.
Er is nog zoveel te ontdekken. En ik houd van dikke boeken, waar ik me helemaal in kan begraven, zeker als ik straks meer tijd heb. Een heel leven Jean-Christophe, die ik nu nog helemaal niet ken. Een nieuwe wereld, een wereld in een boek, wat ik nog steeds wonderbaarlijk kan vinden.
Toch heb ik getwijfeld of ik het zou aanschaffen want ik heb nog zoveel andere dikke boeken liggen om te ontdekken. Bijvoorbeeld “De Thibaults”, van Martin du Gard. Wat me over de streep trok is de omslag, met een schilderij van Camille Pissarro. Niet zijn beste schilderij, maar toch… Ook op de twee andere delen prijken werken van Pissarro. Ik blijk daar dus gevoelig voor. Veertig jaar geleden kocht ik veel beduimelde boeken in antiquariaten, maar die zijn bijna allemaal weg, veelal vervangen. Eén boek moet ook gewoon een mooi bandje zijn tegenwoordig. En een goede bibliotheek bevat veel mooie bandjes. Ik blijf zoeken naar schoonheid. Niet alleen in de inhoud. En daar vindt ik intussen niks mis meer mee.
