 |
| Richard Maury, 2003 |
Je kunt altijd opnieuw beginnen,
Hoe vreemd,
Hoe bijzonder
En hoe hoopvol
Je loopt wat door de tuin
Snoeit de rozen
En ze schieten andermaal uit
Ik loopt over straat
In de lage zon
Kinderen fietsen vanuit het tegenlicht op je af
En ik hoor ze kwebbelen
Je draait je om
maakt lange schaduwen
Groet de mensen
Je maakt deel uit van het leven
En morgen is er weer zo’n dag
Je trouwde ooit met de dochter
Blijft bij elkaar
En straks trouwt wellicht een zoon
Wie weet
Alles kan
Iemand begint een oorlog
Tien punten voor de vrede
Verdwijnen in de lentezon
Het leed dat is geweest
Zal weer verdwijnen in de lentezon
Je opent een nieuwe pagina
Typt een paar woorden
Geïnspireerd door de zon der lente
Je begint altijd met niks
En eindigt met een gedicht
of wat woorden
We maken woorden
Uit het geruis van de bomen
We zijn er gewoon
Op alweer een nieuwe dag
We zijn deel van het leven
Als een schaduw voor het zonlicht
Je kunt altijd opnieuw beginnen,
Hoe vreemd,
Hoe bijzonder
En hoe hoopvol
