 |
| Eric Isenburger, “Jula”, 1929 |
Ik heb nog een boek liggen van de Amerikaanse journalist Varian Fry (1907-1967), wat ik nog niet gelezen heb, over hoe hij zo’n tweeduizend Joodse vluchtelingen vanuit Marseille via de Pyreneeën hielp ontsnappen aan de nazi’s, naar Spanje en van daaruit verder.
Onder hen was de fauvistische kunstschilder Eric Isenburger en zijn vrouw Jula Elenbogen, die danseres en later choreografe was. Ze leerden elkaar in Frankfurt kennen in het voorjaar van 1925, toen Jula nog geen achttien jaar oud was. Eind 1927 trouwden ze. In de jaren dertig rangschikten de nazi’s zijn werk onder Entartete Kunst, hij vertrok met Jula naar onder andere Parijs, Zweden en uiteindelijk Zuid Frankrijk. Hij raakte daar bevriend met Pierre Bonnard, bewonderde Edouard Vuillard en werd beïnvloed door Cezanne. Hij leefde echter voor Jula, die hij talloze malen portretteerde. In volle liefde.
Eind 1940 was hij met Jula een van de eerste die via Fry naar Spanje ontkwam, waarna het echtpaar doorreisde naar de Verenigde Staten. Hun carrière’s kwamen daar echter maar moeizaam weer van de grond, hoewel er in recente jaren sprake is van een wat verhoogde aandacht. Laat ik er een beetje aan bijdragen, met enkele portretten en een foto die Eric van Jula maakte in hun Europese periode. Omdat ze het beiden verdienen.
En het boek van Fry ga ik nog wel eens lezen.
