 |
| David Hockney, “Mr. And mrs. Clark and Percey”, 1971 |
“Mr. And mrs. Clark and Percey”, 1971. Een merkwaardig dubbelportret van David Hockney. Zijn bekendste. Ik heb er al eens eerder over geschreven. Afgebeeld zijn modeontwerper Ossie Clark en stoffenontwerpster Celia Birtwell, kort na hun huwelijk, waarbij Hockney getuige was. Ze bevinden zich in hun eigen flat in London. Het roept iets in mij boven dat niet goed kan beschrijven. Als psycholoog zou ik nog wat meer tijd nodig hebben.
Ook Hockney heeft lang moeten zoeken naar antwoorden. Hij werkte een volledig jaar aan “Mr. And mrs. Clark and Percey”. Het gezicht van Ossie Clark schilderde hij twaalf keer over. Hij probeerde een complexe psychologische verhouding en spanning te tekenen zoals hij die waarnam tussen beide echtelieden, die hij tot zijn beste vrienden rekende. Je voelt dat hij het ziet. Beter als een een psycholoog, die vaak hangen blijft in woorden.
Kort na voltooiing van het schilderij ging het koppel uit elkaar. Gesuggereerd is wel dat het schilderij daaraan bijgedragen heeft, wat psychologisch heel goed voorstelbaar is. Wat je verwacht komt vaak uit. Wat ik niet weet is of Hockney daar bewust op aangestuurd heeft. Ik lees dat hij zijn leven lang een platonische vriendschap met Celia Birtwell zou hebben onderhouden. Ze bleef zijn muze en Hockney zou haar nog vaak portretteren. Ook met Ossie Clark bleef hij nog lang bevriend, waarbij zelfs gesuggereerd werd dat ook zij geliefden waren.
In een goed dubbelportret zit altijd een driehoek. Die je niet altijd ziet. Zelfs voor een kunstenaar is dat moeilijk. Ik snap wel datti Ossie’s gezicht twaalf keer schilderde.
Hij leeft nog steeds, Hockney. Wat zou ik hem graag een keertje interviewen.
