 |
| Paul Cézanne, “Blauw landschap”, 1904-1906 |
In de schemer en roodgloed van de ondergaande zon
Zie je de essentie
Vormt zich een beeld
Een gevoel
Het levenslot
Krijt je hart
En zie je het voorbij geluk
D onomkeerbaarheid van alle gemiste kansen
De bittere smaak van je fouten
De eeuwige troost van de hoop
De droom die verdwijnt met de zon aan de brandende kim.
Ik heb Leven en Lot uit, voor de tweede keer. Twee maanden lezen. Ik voel me een wijzer mens.
