 |
| Anton Mauve, “Morgenrit langs het strand”, aangepast met AI 2026. Het kan nu gewoon. |
Ik heb altijd zoveel mogelijk stil gehouden dat ik schreef, want ik heb mijn leven lang op een kantoor gezeten en als ze in zulke kringen merken, dat je zulke neigingen hebt, denken ze alleen maar, dat je niet deugt voor je werk.
Dat schreef Nescio. Waarin ik veel herken. Ik hang niet aan de grote klok dat ik een blog bijhoud. Maar het vreemde is natuurlijk wel dat het hartstikke openbaar is. En dat er dagelijks tegenwoordig honderden page-hits zijn, waar ik niks van begrijp. Uit Amerika en overal.
We leven in een vreemde wereld. Soms voelt het of ik hier niet meer thuishoor. Alsof er voor klein denken geen hoekje meer over is. Voor traag denken. Voor eenzaam denken.
Maar wat doe je eraan aan. Altijd binnenblijven is ook geen optie.
